06 మార్చి 2014

ప్రేమ డైరీ - 001


నాలుగు రోజులైంది నీ గొంతు విని. ఎలా ఉందో చెప్పలేను. నీ ఎసెమ్మెస్ చూశాను కానీ నీకు రిప్లయ్ పంపలేదు. ఎప్పుడేమవుతుందో, ఎవరైనా చూస్తారేమో అని. చూసినా పెద్ద ఇబ్బంది కాదంటావు; కాంటాక్ట్ నేమ్ నళిని అని ఉండటంవల్ల. నాకైతే అదే ఇబ్బంది.
ఇవాళ సాయంత్రం హాస్పిటల్ లో వర్షకి సలైన్ పెట్టారు. అది చూసి అనుకున్నాను... నిన్ను ద్రవపదార్థంలా మార్చుకుని నా నరాల్లోకి ఎక్కించుకునే వీలుంటే ఎంత బాగుండో అని!

నీ గొంతువినక గుబులుగా ఉంది... అప్పుడొక రోజు ఫోన్ లో నువ్వు గుసగుసగా మాట్లాడుతుంటే ఆ మాటలెంత నచ్చాయో. తర్వాత చెప్పావు నువ్వు చీరమార్చుకుంటూ మాట్లాడావు అందుకే అలా అని. ఆ గుసగుస మాటల గొంతు కావాలి నాకు. నా చెపులకి దగ్గరగా నీ ఊపిరి తాకుతూ ఉండగా నీ మాటలు వినాలి - జీవితాంతం! 
పోయినాదివారం నేను ఊర్లో ఉన్నప్పుడు చీరలో చాలా బాగున్నావు. నలిగినా ఫరవాలెదు అనుకుని.. నిన్ను గట్టిగా కౌగిలించుకునుంటాను చుట్టూ జనం లేకుంటే! అందం నీదా ఆ చీరదా? నీదే కాబోలు. పండగ రోజు గుడి దగ్గర పువ్వులు గుచ్చుతూ మామూలు బట్టల్లో ఉన్నావుగా అందులోనూ ఎంతగానో నచ్చావు! అలంకారాలేవీ లేకుండ సాదాగా ఉంటావు ఎప్పుడూ. ఆ సహజత్వం వల్ల వచ్చిన అందమో,  మనస్పూర్తిగా నిమగ్నమై పువ్వులు గుచ్చేతీరు వచ్చిన కళో తెలీదు! నల్ల చున్నీ వల్లెవాటు వేసుకునున్నావు. ఒడిలో తలపెట్టుకోవాలనిపించింది. 
ఒకరికొకరం అందకుండ ఎందుకింత దూరంగా ఉంటాము? "పొందేది ఏదేమైనా పోయింది తిరిగొచ్చేనా?" అని ఒక పాట ఉంది... అలా... ఆలస్యం చేసేకొద్దీ అపురూపమైన కాలం ఎన్ని ఏళ్ళు వృధాగా జారిపోతుందో మన దోసిట్లోనుండి! ఇలా దూరంగా ఇంకా ఎన్నేళ్ళు జారవిడుస్తానో నిన్ను. నిన్ను ఎత్తుకెళ్ళిపోడానికి మార్గాలు ఆలోచిస్తుంటే ఎన్ని విషయాలు భయపెడుతున్నాయో చెప్పలేను! 
ఆయుషైనా తగ్గిపోతే బాగుండు. ఇలా వేగలేకున్నాను కాలంతో....
---------------------
06 March 2014

1 వ్యాఖ్య:

శ్రీనివాస్ పప్పు చెప్పారు...

"గుసగుస మాటల గొంతు కావాలి నాకు. నా చెపులకి దగ్గరగా నీ ఊపిరి తాకుతూ ఉండగా నీ మాటలు వినాలి - జీవితాంతం!"

వేటూరి "గసగసాల కౌగిలింత" గుర్తొచ్చిందండీ