కాలం నేర్పిన బ్రతుకు ప్రయాణం...

భాస్కరుడు :
కాలమా, కాసేపు ఆగు కబుర్లు చెప్పుకుందాం.


కాలం :
భాస్కరా, మనమిద్దరం ఆగితే విశ్వమంతా ఆగిపోతుంది! నడుస్తూ మాట్లాడుకుందాం.


భాస్కరుడు :
సరే. చిరున్నవ్వు చెదరకుండా, ఎక్కడా ఆగకుండా బ్రతుకు నడక సాగిస్తున్నావే అలసటా, విసుగూ అనిపించదా నీకు? ఆ రహస్యం మాకూ చెప్పరాదూ?


కాలం :

బ్రతుకు ప్రయాణం వెన్నెల కాచే నందవనంలోనే సాగదు, బాటలో చిమ్మచీకట్లుకమ్మిన కారడవులొస్తాయి. పరాగ్గావిహరిస్తూ నందనవనంలో ఉన్న సౌందర్యాలను ఎలా ఆస్వాదిస్తానో అలాగే, ఏకాగ్రతగా నడుస్తూ కారడవుల్లో ఉన్న సవాళ్ళనూ ఆస్వాదిస్తాను.

భాస్కరుడు :
ఇదెలా సాధ్యమయ్యింది?


కాలం :
ఆ సౌందర్యాలమీదా, ఈ సవాళ్ళమీదా భావావేశమైన అనుబంధం(Emotional Attachment) పెంచుకోలేదు కాబట్టి.


భాస్కరుడు :
అయితే నువ్వే సుఖ జీవివి!


కాలం :
అది సుఖమా? అలా ఉండేందుకు దేవుడలా వదిలేస్తాడా?


భాస్కరుడు :
నిన్ను వదిలేశాడుగా?


కాలం :
లేదు, నందనవనం మీద అనుబంధం పెంచుకున్న సహబాటసారిమీద అనుబంధం పెంచెళ్ళిపోయాడు.


భాస్కరుడు :
సహబాటసారిని నీలా మార్చేసుకో.


కాలం :
మార్చిన రోజు, "మీతో తీసుకెళ్ళండి" అని మరో బాటసారిమీద మాకిద్దరికీ అనుబంధం అంటగట్టి వెళ్ళాడు.


భాస్కరుడు :
పెద్ద కష్టమొచ్చిందే బ్రతుకు ప్రయాణంతో! అయితే సహబాటసారి మీద అనుబంధం పెంచుకోకుండా ఉండే ఉపాయమేదో నేర్చుకో.


కాలం :
ఆ ఉపాయం చెప్పమని దేవుణ్ణే అడిగాను.


భాస్కరుడు :
ఏమన్నారు?


కాలం :
సహబాటసారిమీద అనుబంధం పెంచుకోలేని ప్రయాణం విరక్తినే మిగుల్చుతుంది అందువళ్ళ ఇలాగే కొనసాగించమని సెలెవిచ్చాడు.

----XXX----